به فرا گيرى آنها نمود : 1 - اجتهاد : يعنى قدرت بررسى واستنباط دستورات دين از منابع فقه با آگاهى دقيق وعميق از آن منابع ، ونيز آشنايى به أصول وقواعد استنباط وديدگاههاى علما وفقهاى پيشين ودر نهايت صاحب نظر ومتخصص شدن در فهم وظايف شرعي ، هر مسلمانى در صورت رسيدن به اين مرحله بايد به نظر خود عمل كند وعمل به نظر ديگران براي أو صحيح نيست . 2 - تقليد : يعنى رجوع كردن به مجتهدين واجد شرايط وصاحب نظرانى كه در به دست آوردن دستورات ووظايف ديني متخصص وكارشناس شده اند ، چنان كه همه مردم در كارهاى روز مره خود در رشته اى كه تخصص ندارند به متخصص خبره ومورد اطمينان رجوع مىكنند . واحتياط در فروع دين علاوة بر دشوارى آن براي همه افراد ميسر نيست ، پس كسى كه خود مجتهد نباشد ، نوعا ناچار است به مجتهد يعنى متخصص وكارشناس در مسائل ديني مراجعه واز أو تقليد نمايد . البتة باز تأكيد مىشود كه تقليد فقط در احكام ودستورات عملي دين است ودر أصول دين وأمور اعتقادي تقليد جايز نيست وكفايت نمىكند ، زيرا در أصول دين بايد ايمان وباور داشت ، به همين دليل كافى نيست كه ما اعتقادات را از گفته پدر يا مادر يا هر شخص ديگرى بدون دليل بپذيريم ، بلكه سوال وتحقيق لازم است تا يقين كنيم . * * * تا اينجا خلاصه اى از عقايد اسلامى مورد بررسى قرار گرفت ، تفصيل وتوضيح بيشتر وهمچنين آشنايى با ساير معارف واخلاقيات اسلام را بايد در كتابهاى مفصل واستدلالي جستجو نمود .